D r u k a r s t w o n o w o c z e s n e |
|
|
Jednym z ważniejszych polskich artystów wymienionych w katalogu wystawy „Drukarstwo nowoczesne" jest Henryk Stażewski (1894–1988).
Malarz, projektant, członek międzynarodowych grup „Cercle et Carré” oraz „Abstraction-Creation”.
Jego prace pokazano na wystawie nowej sztuki w Wilnie w 1923 roku, w której uczestniczyli również m. in. Strzemiński i Szczuka. Wziął udział w tworzeniu Bloku Kubistów, Suprematystów i Konstruktywistów w Warszawie w 1924 roku. Był redaktorem odpowiedzialnym i współautorem szaty graficznej pierwszych trzech numerów „Bloku” – organu grupy, która jest efektem wspólnej pracy redakcji (Stażewski, Żarnowerówna, Szczuka, Miller). W imię ekonomii i nowoczesności stosowano wyraźne podziały płaszczyzny, tekst ułożono poziomo i pionowo, wprowadzono wyróżnienia tekstu, użyto klisz.
[okładka Bloku nr 2]
Po rozłamie w Bloku Stażewski brał udział w tworzeniu grupy „Praesens”. Znalazł się w składzie redakcji organu grupy – kwartalnika o tej samej nazwie. Jest autorem opracowań typograficznych książek z biblioteki „Praesens”, którą redagował Stanisław Baczyński, a która publikowała podstawowe teksty teoretyczne awangardy. Planowane było wydanie książek: „Neoplastycyzm” Mondriana, „Świat jako bezprzedmiotowość” Malewicza, „Architektura holenderska” Ouda. Tych planów wydawniczych nie udało się jednak zrealizować. Drukiem wyszły natomiast „Posłannictwo twórcze człowieka w dziedzinie plastyki” Gleizesa i „Unizm w malarstwie” Strzemińskiego w układach opracowanych przez Stażewskiego.
[Posłannictwo twórcze człowieka w dziedzinie plastyki (okładka), Anielski cham (okładka)]
Projekty Stażewskiego to oszczędne w formie realizacje w stylu neoplastycznym, zbudowane na zestawieniu pionu i poziomu – oparte o kontrastowy podział płaszczyzny.
[Unizm w malarstwie (I, II, 01, tablice)]
[Europa nr 4 (okładka, strony z artykułem Tschicholda „Nowe drukarstwo”)]
|